Na boku

Na koncerty zapraszamy 17 maja do warszawskiego klubu Proxima, następnie 18 maja do gdańskiego B90. W roli supportów usłyszymy: Pyogenesis z najnowszą płytą „A Silent Soul Screams Loud” (2020, AFM Records) oraz Gwendydd, pracujące obecnie nad swoim drugim albumem. Powstały w 1991 roku w Göteborgu zespół Dark Tranquillity to nie tylko jedna z największych legend melodyjnego death metalu i pionierzy tegoż podgatunku ciężkiego grania. Szwedzka załoga jest też dobrym przykładem na to, że można przetrwać trudne czasy, największe zawirowania personalne i tworzyć muzykę wysokiej jakości. W 2020 i 2021 roku z Dark Tranquillity pożegnało się trzech wieloletnich muzyków – basista Anders Iwers, jego imiennik perkusista Jivarp oraz gitarzysta Niklas Sundin. Wiele kapel po takim ciosie by się nie podniosło. Jednak frontman grupy, Mikael Stanne, nie tylko, że się nie załamał, lecz nagrał z udziałem nowych muzyków (wśród nich świetny gitarzysta Christopher Amott, brat Michaela z Arch Enemy i były muzyk tej formacji) znakomitą płytę "Moment", która wbiła się do Top 20 notowania w Niemczech. Sukces nie powinien dziwić, bo materiał ten można śmiało postawić obok takich klasyków z dyskografii Dark Tranquillity, jak "Projector", "Damage Done", "Character", czy "We Are The Void". Kiedy Markus Toivonen (gitara, wokal) zakładał w 1995 roku w Helsinkach zespół Ensiferum, pewnie w najśmielszych snach nie przypuszczał, że formacja stanie się wręcz wzorem artysty, który łączy melodyjny death metal z muzyką folkową. Folk z Krainy Tysiąca Jezior, mity, legendy z tamtych stron (choć nie tylko stamtąd), czy historyczne konflikty także stanową integralną część stylu Ensiferum. Podobnie jak żonglowanie imponującymi melodyjnymi elementami oraz chropowatą brutalnością i agresją death metalu. Finowie tworzą interesującą całość o podniosłym, epickim wręcz charakterze, nierzadko wykorzystując do tego celu niekoniecznie typowo rockowo-metalowe instrumentarium i wspaniałe orkiestracje. W naznaczonym pandemią czasie, w 2020 roku, grupa nagrała i wydała ósmy studyjny album "Thalassic". Na nim zadebiutował klawiszowiec i wokalista Pekka Montin. Ciekawostka, zdjęcie zespołu do bookletu wykonał Vesa Ranta, kiedyś bębniarz legendarnej fińskiej załogi Sentenced. Powstały w 1991 roku zespół Pyogenesis to bez wątpienia legenda ciężkiego grania w Niemczech oraz pionierzy gotyckiej odmiany metalu u naszych zachodnich sąsiadów. Grupa, której od początku lideruje Florian V. Schwarz, zalicza się do tych, które nie trzymają się kurczowo raz obranej drogi. Pyogenesis zaczynał do klimatów bliskich doom metalowi, by od genialnej płyty "Twinaleblood" z 1994 roku wędrować w kierunku grania bardziej alternatywnego i punkowego. Takie stylistyczne żonglowanie jest cechą zespołu z Badenii-Wirtembergii do dziś. Pyogenesis miał kilkuletnią przerwę w działalności, ale od 2014 roku działa nieprzerwanie. Rok 2020 przyniósł znakomity album "A Silent Soul Screams Loud". Dodajmy, że Floriana (śpiew, gitara) wspierają w studiu i na scenie: Malte Brauer (gitara basowa), Jan Räthje (perkusja) oraz Thilo Schmidt (gitara). Kapela powstała w Sofii w 2018 roku, a w jej skład wchodzą cztery panie: Sonya Radeva (gitara basowa), Irena Angelova (gitara), Vicky Stoichkova (wokal) oraz Radostina Zhelyazova (gitara). Kwintet uzupełnia bębniarz Bambi Nikiforov. W 2020 roku ukazała się pierwsza płyta Gwendydd, zatytytułowana "Human Nature", na której ścierają się wpływy groove metalu z melodyjnym death metalem. Można bez wielkiej przesady powiedzieć, że muzyka bułgarskiej formacji to coś pomiędzy Arch Enemy, Dark Tranquillity a Jinjer. Choć u Gwendydd z pewnością jest więcej łagodnych, czasami wręcz kojących partii wokalnych.

W marcu 2019 roku ten kanadyjski artysta wydał swój osiemnasty album "Empath", a już za kilka miesięcy ukaże się jego kolejna płyta - "Lightwork" (wyd. Inside Out Music). Koncert Dream Theater w towarzystwie Devina Townsenda odbędzie się 24 maja w krakowskiej Tauron Arenie. Dream Theater to od lat największa grupa progmetalowa. Czerpiąc z takich gigantów, jak Rush, Yes, Kansas, King Crimson, Iron Maiden, czy Fates Warning, powstały w 1985 roku zespół złożony z wirtuozów, stworzył wiele arcydzieł, które uczyniły z niego legendę. Spośród absolwentów prestiżowego Berklee College of Music, którzy założyli Dream Theater w drugiej połowie lat 80., do dziś są w zespole John Petrucci i John Myung. Pierwszy z Johnów oprócz bycia wspaniałym gitarzystą, jest też głównym kompozytorem repertuaru i od jakiegoś czasu ma wielki wpływ na brzmienie płyt. A wśród nich Dream Theater w dyskografii ma takie arcydzieła, jak "Images And Words", "Awake", "Metropolis 2: Scenes From A Memory", czy "A Dramatic Turn Of Events", dzięki której formacja otrzymała swoją pierwszą nominację do Grammy (za utwór "On The Back Of Angels"). W okresie pandemicznym Dream Theater przygotował piętnasty album "A View From The Top Of The World". Poza wspomnianymi Johnami nagrali go James LaBrie, Jordan Rudess i Mike Mangini. "Nigdy nie spoczywamy na laurach. Kiedykolwiek tworzymy coś razem, wiemy doskonale, że nie możemy zawieść swoich fanów" – zajawia album Petrucci. Urodzony w 1972 roku Devin Townsend to doskonały wokalista, świetny kompozytor i ceniony producent, który zapisał, i wciąż pisze, wspaniałą kartę w historii muzyki. Legenda gitary, Steve Vai, był tym, który dostrzegł fenomenalne możliwości wokalne Kanadyjczyka. Potem Devin odcisnął piękny ślad w ekstremalnym metalu z grupą Strapping Young Lad, by następnie działać z Devin Townsend Project, jako Devin Townsend oraz udzielać się w licznych kolaboracjach. Muzyczny erudyta, pomimo niemałych osiągnięć, niezmiennie skromny człowiek, pełen dystansu do siebie i wspaniałego poczucia humoru, który z wielką inteligencją czerpie z różnych gatunków muzyki, tworząc zawsze przekonującą całość. Sprawdza się w mocnym repertuarze z zespołem, nie boi się też intymniejszych występów solowych, na których muzyka jest nie mniej ważna niż spoken word. Koncerty Devina to wspaniałe doświadczenie muzyczne, z aktywnym udziałem fanów, które dodatkowo zostawia uczestników występu w doskonałym nastroju.

Sukces w kinach a także wśród recenzentów nie pozostawił Rianowi Johnsonowi wyboru. Twórca musiał zdecydować się na kontynuację filmu "Na noże". W nowym obrazie powróci grany przez Daniela Craiga detektyw Benoit Blanc. Reszta postaci będzie raczej nowa jako i nowa będzie zagadka kryminalna. W "Na noże 2" Daniel Craig powróci jako detektyw Benoit Blanc. Partnerować mu będą Dave Bautista, Edward Norton i właśnie Janelle Monáe. W filmie "Na noże" słynny autor powieści kryminalnych Harlan Trombley zostaje znaleziony martwy w swej posiadłości dzień po 85. urodzinach. Śledztwo prowadzi równie elegancki, co dociekliwy detektyw Benoit Blanc. Dzień przed fatalnym zejściem Trombleya w jego posiadłości odbyła się huczna uroczystość z udziałem całej jego dość szczególnej rodziny. Detektyw Blanc podejrzewa wszystkich, łącznie z najbardziej oddaną służącą denata. Z determinacją i wprawą przedziera się przez sieć rodzinnych zależności, zawiści, wzajemnych oskarżeń i finansowych oczekiwań. Motyw ma tu każdy, jak to w rodzinie. Okazji podczas urodzin seniora rodu nie brakowało także nikomu, ale sprawca może być tylko jeden. Zamknięci w luksusowej posiadłości, poddani nieszablonowym metodom śledczym Blanca, bliscy Trombleya zmuszeni są do podjęcia morderczej gry, której wynik pozostanie do ostatniej chwili zagadką. W filmie Riana Johnsona zagrali Daniel Craig, Chris Evans, Ana de Armas, Jamie Lee Curtis, Toni Collette, Don Johnson, Michael Shannon oraz Christopher Plummer. Janelle Monáe porównywana jest do Grace Jones i do Lauryn Hill. Odkrywcą jej talentu był Big Boi z Outkast, który pozwolił jej zaśpiewać w dwóch utworach na soundtracku do filmu "Idlewild". W 2007 roku artystka wydała EP-kę "Metropolis". Jej długogrający album, "The ArchAndroid", miał premierę trzy lata później. W 2013 wydała drugi longplay, "The Electric Lady". Trzeci longplay "Dirty Computer" ukazał się w 2018 roku. Janelle Monáe ostanio więcej gra w filmach, niż nagrywa. Ostanio zagrała w horrorze "Antebellum" oraz serialu "Homecoming". Wyświetl ten post na Instagramie. Post udostępniony przez Janelle Monáe (@janellemonae)